پریشانِ خسته
توی خوابهام تبدیل به عروسکی میشم که یههو شارژش تموم میشه و همونجایی که هست خوابش میبره.
خونهی شیشهای گلها
گلهایی برای خوندن!
شاید آدما مینویسن که فراموش نشن...
شاید هم برای اینکه احساساتشون نگنده...
فقط اینو میدونم که یه نویسنده ذاتا همیشه مینویسه، هرجایی که باشه...